złoto w kulturze

Złoto od zawsze przyciągało poszukiwaczy przygód i bogactwa. Jednak odkrycie największego samorodka złota, znanego jako "Welcome Stranger", stało się legendą w historii górnictwa. Znalazło go dwóch poszukiwaczy, John Deason i Richard Oates, 5 lutego 1869 roku w Moliagul, w stanie Wiktoria w Australii. Ten imponujący samorodek ważył aż 2316 uncji troy (około 72 kg) przed stopieniem. W niniejszym artykule przyjrzymy się szczegółom tego odkrycia, jego znaczeniu oraz wpływowi na lokalną społeczność i dalsze losy odkrywców.

Odkrycie samorodka

5 lutego 1869 roku, John Deason, podczas pracy na swojej działce w Bulldog Gully, natrafił na coś, co początkowo uważał za kamień. Po kilku uderzeniach kilofem i usunięciu ziemi, zobaczył błyszczące złoto. Samorodek znajdował się zaledwie 2,5 cm pod powierzchnią ziemi. Deason, nie chcąc wzbudzać podejrzeń, ukrył swoje znalezisko i dopiero po zmroku, wraz ze swoim partnerem Richardem Oatesem, wydobyli samorodek. Następnego dnia zorganizowali przyjęcie, na którym ujawnili swoje odkrycie przyjaciołom.

>> Czytaj również: Złote liście eukaliptusa, jako naturalny wykrywacz złóż

Podróż do banku

Przeniesienie samorodka do banku nie było łatwym zadaniem. Deason i Oates zdecydowali się przetransportować go do London Chartered Bank of Australia w Dunolly. Ze względu na ogromny rozmiar, samorodek musiał zostać przecięty na trzy części przez miejscowego kowala Archibalda Walls'a, aby mógł zostać zważony. Łączna waga wyniosła 72,5 kg (2332 uncje troy). Bank zapłacił poszukiwaczom około 9 381 funtów szterlingów, co odpowiadało ogromnej sumie w tamtych czasach​

Wpływ na społeczność

Odkrycie "Welcome Stranger" przyciągnęło ogromne zainteresowanie i przyczyniło się do kolejnej fali gorączki złota w regionie. Wielu poszukiwaczy przybyło do Moliagul, mając nadzieję na podobne znaleziska. Znalezienie tego samorodka pokazało, że nawet w miejscach uważanych za wyczerpane, nadal można znaleźć ogromne bogactwa​.

Czytaj więcej